woensdag 11 april 2007

Gij zult niet onsterfelijk zijn (3)

Begin van het einde

Volgens een bijbelse legende werd een zekere Methusalem 969 jaar oud, maar met ruim tweehonderd jaar zouden we natuurlijk ook niet mogen klagen. Denk je eens in dat van nu af aan iedereen twee eeuwen zou leven. Althans degenen die niet verongelukken of ziek worden. Want het Methusalem-elixer vertraagt welliswaar ons verouderingsproces, maar maakt ons niet onkwetsbaar voor ongelukken of bepaalde nog ongeneeslijke ziekten. Van ouderdom zou de eerste honderd jaar niemand doodgaan. Tot de leeftijd van vijftig jaar zou iemand er uitzien als 25 jarige, tot honderd jaar als 35 jarige, tot honderdvijftig jaar als 45 jarige en tot tweehonderd jaar als 60 jarige en pas daarna zou de aftakeling beginnen. Degenen die nu jonger zijn dan 65 jaar mogen dan ineens langer gaan werken. Ja zeg, als je toch de komende honderd jaar niet ouder wordt, zelfs jonger, dan kun je voorlopig arbeid blijven verrichten. Voor de huidige gepensioneerden die er ook beter uit beginnen te zien moet ineens een baan worden gezocht. Ze zijn immers fysiek geen bejaarde meer. Een baan die er niet is.
Zonder Methusalem-elixer wordt iemand gemiddeld 75 jaar. Tijdens zijn leven kan hij met drie generaties na hem te maken krijgen: zijn kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen. En soms zelfs bedachterkleinkinderen. De bedovergrootouders gaan vaak op tijd dood om plaats te maken voor hun bedachterkleinkinderen. En als elk echtpaar slechts twee kinderen zou krijgen op een gemiddelde leeftijd van circa 25 jaar zou dat een ideale situatie zijn. Tegen de tijd dat de bedachterkleinkinderen worden geboren zijn de bedovergrootouders al door de man met de zeis gehaald. Zo hou je slechts maximaal vier generaties: grootouders, ouders, kinderen, kleinkinderen. Zo zou de wereldbevolking voor altijd stabiel blijven. En omdat er altijd mensen eerder dood gaan en er ook stellen zijn die maar één of geen kinderen willen, daalt in bovenstaande geschetste situatie het aantal inwoners zelfs. Wat de huidige wereldpopulatie betreft zou dat zeer wenselijk zijn. Maar de realiteit wil dat een groot deel van de mensheid uit onnozelheid of egoïsme vollop kroost blijft fokken en daarmee langzamerhand door menselijke overbevolking de ondergang van al het leven op onze planeet bewerkstelligt. Door vernietiging van natuur en milieuverontreiniging wordt onze planeet steeds onleefbaarder.
Stel je eens voor: iedereen mag ineens 200 jaar worden. Binnen tien jaar is dan de wereldpopulatie op zijn minst verdubbeld en tegen de tijd dat ik afscheid mag nemen van dit letterlijke aardse tranendal zitten we al met minimaal zo'n 50 miljard op een kluitje. Dit is dan nog zeer laag geschat. Een realistische schatting zou eerder 100 miljard zijn.
Een door iedereen vrij verkrijgbaar Methusalem-elixer is dus funest voor onze planeet. Dus of geen elixer of in ieder geval niet voor iedereen.

Geen opmerkingen: